Sinds Metallica hun nieuwste album 'Death magnetic' uitbracht in september 2008 speelden ze een heen-en-weer spelletje van touren tussen Europa en Amerika. In België konden we ze met hun World Magnetic tour zien in het Sportpaleis en vervolgens op Werchter. Om het eens over een andere boeg te gooien trokken we naar Moskou waar ze twee avonden na elkaar het beste van zichzelf gaven in het Olympiskii stadion. Uiteraard waren we op beide concerten aanwezig.

Daags voor het concert kwamen we een norse Lars Ullrich nog tegen in een bar in Moskou stad, maar de avond zelf gaf hij het beste van zichzelf op het podium. Net voor het viertal het podium betrad was de wave al meermaals het stadion rondgegaan. Toen ze opkwamen met het alombekende 'Ecstasy of gold' om daarna 'The end of the line' te spelen sprong menig Moskoviet uit zijn zitje. De setlist was een goede combinatie tussen hevige en zachte nummers met veel afwisseling tussen de nieuwe en oudere nummers.

Ongeveer in het midden van het repertoire klonken 'One' en daarna 'Master of puppets' hevig door de boxen. De sfeer zat er volledig in en je zag zowel de band als publiek genieten. Zoals op elke show was het bij nummer zestien tijd voor een cover. Met veel overtuiging zong James uit volle borst 'Die, die my darling' om daarna met 'Hit the lights' en 'Seek and destroy' de show af te sluiten.

Op dag 2 was er beduidend minder volk aanwezig maar was de ambiance zeker beter dan de dag voordien. Het middenplein was minder gevuld maar dat bleek geen reden om een mindere show af te leveren. Integendeel, de nummers waren strakker en de sfeer op het podium was beter. Dit was de dag van het hardere werk en een verbluffende combinatie van nummers. Vanaf het tweede nummer 'Cyanide' stond iedereen in vuur en vlam. Net zoals in het Sportpaleis werd de show nog heviger door een prachtige lasershow.

 Tijdens een rustig intermezzo van 'The memory remains' en een goed afgeleverde 'Unforgiven III' had het viertal even tijd om op adem te komen. In het midden van de show liep het echter even verkeerd en klopte de muziek opeens niet met de tekst maar om het te citeren met de woorden van Stijn Cloots : "James is God en God heeft altijd gelijk". Tijdens de bisnummers kwamen 'Blitzkrieg', 'Whiplash' en 'Seek and destroy' nog aan bod en werd een grote lading balonnen op het publiek afgelaten. Alle fans werden bedankt en menig plectrum vloog door de zaal. Ook al spreken de Moskovieten amper een woord Engels, zingen ze de lyrics verkeerd en kunnen ze 'Metallica' amper uitspreken, het was zeker een optreden dat zal bijblijven.

Tekste & foto's: Charlotte Geschier