Het heeft serieus wat voeten in de aarde gehad om Dan Marsala aan de andere kant van de lijn te krijgen en te houden. Onze agenda's doen overeenstemmen bleek geen sinecure. Problemen met de telefoonverbinding bemoeilijkten het gesprek, maar uiteindelijk peuterden we toch een en ander los over het nieuwe album en over een mogelijke Europese tournee.

Het nieuwe album heet 'The Constant'. Vanwaar die titel?
We speelden met verschillende ideeën voor een titel en op een gegeven moment kwam deze bovendrijven tijdens een discussie. Het geeft goed het gevoel weer dat wij ervaren bij het schrijven. Dit is ons vierde album, we staan er nog steeds en beleven nog steeds plezier aan wat we doen. We zitten nu toch al een tijdje in de muziekwereld en muziek is een constante in ons leven en het leven van vele andere mensen. 

Wat is naar jouw mening het grootste verschil tussen dit album en de vorige drie?
Ik denk niet dat er een groot verschil is. Naar mijn gevoel bouwen we gewoon verder op wat we vroeger deden. We wisselen nog steeds zwaardere, meer melancholische momenten af met luchtigere dingen. We hebben wel enkele nieuwe dingen geprobeerd, die we vroeger misschien niet zouden gedurfd hebben. Op het eerste nummer "The Children Sing", hebben we bijvoorbeeld een kinderkoor en we zijn heel tevreden over het resultaat. Maar voor het grootste deel is 'The Constant' terug volledig Story Of The Year.

Hoe hebben jullie al die kinderen bij elkaar gekregen voor dat eerste nummer?
Een van de kinderen is de dochter van onze gitarist Phil en dan zijn er nog de kinderen van onze producers. We hebben het nageslacht van onze familie en vrienden in onze studio uitgenodigd om het refrein enkele keren in te zingen en dan hebben we het gewoon laten klinken alsof er een groot koor stond. We wilden een boodschap voor de toekomst brengen en die is zoveel krachtiger wanneer ze uit een kindermond komt.

Het is een clichévraag, maar ik stel ze toch. Wat is je persoonlijke favoriet op deze nieuwe plaat?
(twijfelt) Dat is echt geen makkelijke vraag… " The Children Sing" is echt cool, omdat het uiteindelijke resultaat zoveel sterker is dan wat we eerst voor ogen hadden. Daarom hebben we dat nummer ook gebruikt als opener. Het sprong er voor ieder van ons echt uit. Ik ben ook helemaal weg van "I'm Alive", onze eerste single. Dat was het laatste nummer dat we schreven.  Maar als ik dan toch moet kiezen, kies ik voor "Eye For An Eye". Het is een snel nummer, hard ook en het heeft een echt punkrockgevoel. Daar hou ik van! Live geeft zo'n nummer heel veel energie.

Dit is jullie tweede release op Epitaph. Waarom kozen jullie voor een undergroundlabel, in plaats van bij een majorlabel te blijven?
Onze eerste twee albums kwamen uit op Maverick onder Warner, maar omdat Maverick de boeken neerlegde moesten we op zoek naar een ander label. De reden dat we uiteindelijk voor een indie label kozen, is dat we daar een meer persoonlijke relatie hebben met het label en het management. Toen de gelegenheid zich voordeed, kregen we telefoon van Epitaph met de vraag of we bij hen wilden tekenen. Epitaph is altijd een van mijn favoriete labels geweest. Ze hebben door de jaren heen zoveel belangrijke en invloedrijke bands getekend, dat we niet lang hebben getwijfeld. De samenwerking verloopt supervlot en we krijgen als band zoveel support dat we het ons de keuze zeker nog niet hebben beklaagd.

Is er een groot verschil tussen Europese fans en die in de Verenigde Staten?
(denkt even na) Persoonlijk zie ik niet echt een groot verschil. We hebben wel al meer getourd in de VS, dus daar hebben ze al veel meer kansen gekregen om ons te zien spelen. Je krijgt dus een ander soort energie. We hebben nog maar enkele Europese tours gedaan, dus wanneer we naar Europa komen, is het voor de fans nog iets nieuwer en zijn ze ook iets enthousiaster om ons te zien. België is trouwens fantastisch! We speelden vorig jaar op Groezrock met een hele hoop geweldige bands en ik geloof dat er onderhandelingen zijn om ook dit jaar terug op de affiche te geraken.  Het is gewoon een heel leuk festival om te doen. Mensen zijn bij jullie iets meer ruimdenkend, het is mogelijk om met een brede waaier van groepen op dezelfde affiche te staan. Het hoeft niet noodzakelijk de  perfecte package te zijn. Is er een groot verschil tussen Europese fans en die in de Verenigde Staten?
(denkt even na) Persoonlijk zie ik niet echt een groot verschil. We hebben wel al meer getourd in de VS, dus daar hebben ze al veel meer kansen gekregen om ons te zien spelen. Je krijgt dus een ander soort energie. We hebben nog maar enkele Europese tours gedaan, dus wanneer we naar Europa komen, is het voor de fans nog iets nieuwer en zijn ze ook iets enthousiaster om ons te zien. België is trouwens fantastisch! We speelden vorig jaar op Groezrock met een hele hoop geweldige bands en ik geloof dat er onderhandelingen zijn om ook dit jaar terug op de affiche te geraken.  Het is gewoon een heel leuk festival om te doen. Mensen zijn bij jullie iets meer ruimdenkend, het is mogelijk om met een brede waaier van groepen op dezelfde affiche te staan. Het hoeft niet noodzakelijk de  perfecte package te zijn.

Veel Belgische fans waren teleurgesteld toen jullie enkele weken terug de tour met Enter Shikari afbliezen. Wanneer mogen we jullie terug verwachten?
We wilden die tour echt wel doen en hebben ook al het mogelijke gedaan om die te laten doorgaan. Het probleem was dat we er financieel zwaar onder zouden lijden en daarom hebben we besloten om het touren nog even uit te stellen. Naast Groezrock zijn we nog aan het bekijken of we tussen onze Amerikaanse tourdata een kleine Europese tour op poten kunnen zetten. De komende maanden mag Europa ons dus zeker terug verwachten!

Laatste vraagje: heb je nog enkele wijze woorden voor onze lezers?
Ik ben niet zo heel erg wijs… maar ik kan wel promotie maken voor ons nieuwe album (lacht).  Het bevat sommige van onze beste nummers die we tot nu toe hebben geschreven en we zijn er heel fier op. Het zou leuk zijn als iedereen onze muziek een kans geeft en onze cd koopt. We rekenen ook op jullie steun en energie tijdens onze optredens. Iedereen heeft nood aan muziek, dus steun de muziek en we zien jullie snel!

Magaly Mondy
Foto's: Tim Harmon

http://www.myspace.com/storyoftheyear
www.storyoftheyear.net

Story Of The Year is:
Dan Marsala – zang
Ryan Phillips – gitaar
Philip Sneed – gitaar/zang
Adam Russell – bas/zang
Josh Wills – drum/percussie