De laatste jaren schoot één Belgische band als een raket omhoog. Na hun goed onthaalde debuut ging de bal echt aan het rollen en de vraag is hoe ver dit vijftal het zal brengen. Van één ding zijn we alvast zeker, ‘Antimatter’ zal inslaan als een bom. De plaat wordt uitgebracht door Roadrunner Records, dat voor het eerst in twintig jaar nog eens een groep uit ons landje tekent.

Het leest eigenlijk als een sprookje, de band is op zich nog maar enkele jaren oud, zijn in 2005 stevig beginnen optreden en hebben nog maar één, weliswaar een succesvol, album uitgebracht. Hoe komen ze dan terecht bij een label dat wereldtop is in het metalgenre? Ten eerste is er het geluid van de band. De verscheidene muzikale invloeden zorgen ervoor dat liefhebbers van meerdere genres aangesproken worden door de stevige nummers. Qua stijl passen ze ook goed bij het label, en op technisch vlak moeten ze zeker niet onderdoen voor internationale toppers. Toch was het vooral de visie van de band die doorslaggevend was. Ambitie om ergens te komen, en te werken om daar te geraken. Het gaat nu eenmaal verder dan repeteren alleen.

Al dat repeteren brengt anders wel op, het harde werk van de groep heeft er al voor gezorgd dat ze met geweldige artiesten hebben kunnen optreden en hun liveshow mag gezien worden. Wat mij als gitaarliefhebber vooral opviel was het volle geluid van twee Peavy 5150’s, een van de meest ultieme metalversterkers die te verkrijgen zijn. Ook wel straf is het kunnen van vocalist Niek, die toch geen zanglessen heeft genoten. Het algemene geluid van de groep ligt op een niveau ver boven dat van een band met zo’n korte levensduur.

Tijdens mijn gesprek met de band krijg ik steeds meer het gevoel dat dit een sterk blok is. Een groep in alle betekenissen van het woord. Elk lid is muzikant genoeg om mee te denken en mee te werken aan het geheel. Belangrijk is ook dat ze duidelijke afspraken hebben. Het geld dat de groep verdient wordt ook terug in de groep geïnvesteerd. De gemiddelde leeftijd gaat ook richting de dertig, ze zijn dus al meer in staat om te relativeren. Toch moeten ze de laatste tijd een enorme kick krijgen. Op elk festival of optreden zijn ze steevast de hoogste Belgische band op de affiche, hun eerste single “Breathe” was te horen op “De Afrekening” van Studio Brussel en niemand minder dan Cees Wessels, oprichter van Roadrunner, heeft zijn handtekening onder het contract gezet. De plaat wordt uitgebracht in de Benelux maar verschillende andere naties hebben al interesse getoond om de plaat uit te brengen. Het label wil echter afwachten hoe het gaat in de Benelux, maar heeft wel al plannen voor andere Europese landen. Dat zal ook wel perspectieven openen naar optredens toe. Met een groep als Killswitch Engage of Stone Sour willen ze wel eens enkele weken rondtoeren.

De pers is lovend, het publiek enthousiast en op een paar enkelingen na komt er geen kritiek op de groep. Het zou hen volgens mij ook helemaal niks schelen, ze maken de muziek die zij graag horen en spelen en als andere mensen er van houden is dat goed voor hen. Hun algemene nuchterheid is echt opmerkelijk. Ze hebben duidelijke ambities en maken ook echt plannen om die waar te maken. Deze attitude is bijna niet te vinden bij andere Belgische bands. Die worden steevast gedragen door een paar goede muzikanten, maar als niet iedereen op dezelfde lijn zit en zich inspant is het natuurlijk onmogelijk om ergens te geraken. Naarmate het interview vordert, merk je wel dat ze benieuwd zijn hoe goed de plaat het zal doen, en dat ze toch eens graag richting Duitsland en zeker Scandinavië zouden willen optreden. Landen waar de plaat volgens mij binnen luttele maanden gegarandeerd in de rekken ligt. Nu ze op een (naar eigen zeggen) leeftijd gekomen zijn dat een minnares van pas zou komen, lijken de Scandinavische schoonheden natuurlijk een optie.

Ten tijde van het interview is het nog altijd wachten op ‘Antimatter’. Het originele plan was om een nieuwe plaat uit te brengen bij Apache, en vorig jaar werden de drumtracks al opgenomen. Toen de eerste contacten met Roadrunner er kwamen werd er natuurlijk het een en het ander gepauzeerd. Een label gaat uiteraard niet over één nacht ijs. Door de vooruitgang die de groep ondertussen gemaakt heeft is de deal beklonken en hebben we dus terug nieuw materiaal. Niet zoals veel groepen tegenwoordig: duizend noten voor tien toeschouwers, maar eerder de tien juiste noten, voor duizend toeschouwers. Hun passage op het Alcatraz metal festival in Deinze zal de fans ook zeker heugen. Roadrunner spaart kosten nog moeite qua promotie en elke toeschouwer werd getrakteerd op een kortingsbon van 2,50 euro op de plaat. Een album is tegenwoordig ook promotie op zich, die er op zijn beurt voor zorgt dat er merchandise verkocht wordt en er geld in het laatje komt. Ik merk de laatste tijd ook een trend bij andere groepen die ik interview, dat de verkoop van cd’s achteruitgaat en mensen liever geld spenderen aan een T-shirt of iets dergelijk. Belangrijk was echter voor Spoil Engine om bij een label te zitten dat niet alleen aan cijfertjes denkt.

Onze excuses voor iedereen die zich verheugd had om de band op vrijdag achttien september aan het werk te zien, de groep heeft een optreden afgezegd om te supporteren voor de vriendin van zanger Niek, die deelneemt aan de Miss Metalverkiezing 2010. Of ze bij eventuele winst nu meer aandacht krijgt of niet zal de bandleden worst wezen, het is nooit een kwestie van roem geweest en met de terugkomst van Channel Zero verwachten ze ook wel iets minder prominent in de spotlights te staan. Volgens mij is het echter een kwestie van tijd voor Spoil Engine nationaal en internationaal meer faam zal maken dan Channel Zero. Wordt ongetwijfeld vervolgd!

Interview: Michiel Van den Bussche
Foto's: Cindy Frey

www.spoilengine.com
www.myspace.com/spoilengine

Spoil Engine is:
Niek Tournois - zang 
Steven Sanders - gitaar
Nick Vandenberghe - gitaar 
Kristof Taveirne - bas
Steven Demey - Drums
Niek Tournois - zang 
Steven Sanders - gitaar
Nick Vandenberghe - gitaar 
Kristof Taveirne - bas
Steven Demey - Drums
Spoil Engine is:
Niek Tournois - zang 
Steven Sanders - gitaar
Nick Vandenberghe - gitaar 
Kristof Taveirne - bas
Steven Demey - Drums